Bardzo rzadko zdarzały się śmiertelne walki, a wszystko to dzięki możliwości rezygnacji z niej. W 648 roku p.n.e. pankration został włączony do dyscyplin starożytnej olimpiady. Obecnie można zobaczyć jego powrót w dyscyplinie walki MMA w Japonii.

Niezwykle rzadko się zdarzało, że któryś z zawodników ginął w takiej walce, gdyż na każdym etapie słabszy zawodnik mógł ją zakończyć. Młodzi chłopcy również mogli brać udział w olimpijskim pankratione, jednak w złagodzonej jego formie. Motyw tej walki stał się inspiracją dla wielu rzeźbiarzy starożytnych.

Większość walk pankration kończyło się poddaniem, a niezwykle rzadko zdarzało się, że jakiś zawodnik zginął podczas walki. W tej walce nie było zbyt wielu zasad. Jedyne zasady dotyczyły metod walki. Nie można było bowiem atakować oczu przeciwnika oraz gryźć go. Poza tym nie istniała żadne inne ograniczenia.

Na stawy bardzo niekorzystnie wpływa między innymi bieganie po twardej nawierzchni. Nie każdy wie, że większość sztuk walki trenuje się na boso, więc podczas ćwiczeń na twardej nawierzchni, takiej jak hala sportowa, nasze kolana są bardzo obciążone. Oprócz tego nasze stawy mogą zostać uszkodzone także w trakcie samej walki, a nawet treningu. Może to się stać na przykład podczas sparingu z mniej doświadczonym i słabszym technicznie zawodnikiem, który niepoprawnie wyprowadzi cios i trafi nas w nieodpowiednie miejsce.